Ik was helemaal de sjaak. Stel je voor, afgelopen zondag, ik nam een dropje en een minuut later hoorde ik een scheurend geluid en voelde ik PIJNNNN. Gebroken kies. Niet netjes horizontaal, meer diagonaal. Heel voorzichtig voelde ik, onderwijl kijkend in een vergrotend spiegeltje* (dom, maar daarover later meer): de kies zat los en niet los genoeg. Brrrr, kippenvel!

Nu ben ik niet snel sprakeloos maar als ik iets aan mijn tanden of kiezen heb dan krijg ik vrij snel klutsknieën. Mijn lichaam kent mij goed dus binnen een seconde na mijn niet zo versterkende interne dialoog (zo menselijk: oh mijn god, dat heb ik weer. Straks moet ie er helemaal uit gepeuterd worden. Of nog erger, het is misschien zo versplinterd in mijn bot dat het mijn tandarts niet lukt en moet ik misschien wel naar de kaakchirurg) drong het angstzweet zich omhoog. Ik zeg wel eens; de body follows de mind. En dat klopt nog steeds. Nadat ik mijn binnenste zelf de opdracht gaf om versterkende dingen te denken werd het snel weer rustiger. Ik wist dat mijn tandarts mij zou helpen en dus heb ik gauw een afspraak gemaakt.

De kracht van taal

Vandaag lag ik in de stoel van mijn lieve tandarts en ze heeft het helemaal gefixt. Mijn tandarts is een ontzettend leuk mens en ook een warm persoon. Ze is rustig, kundig, vriendelijk en aandachtig, heeft humor, ze is vast niet perfect maar voor mij wel. Ze doet ze wat ze zegt en ze snapt de kracht van taal waardoor de spanning direct zakt.

Goed geworteld

Nadat ze vakkundig in mijn mond had gekeken ging ze me verdoven (auhauwww) zodat ze daarna de kies kon verwijderen en de eventuele schade aan de wortel kon bekijken. Terwijl de assistente mijn tranen met een doekje opnam(lief he?), vertelde mijn tandarts dat ik ontzettend geluk had. De wortel van de gescheurde kies hoefde er niet uit. Je kan hem behouden want hij is niet beschadigd. Je hebt trouwens een mooie wortel, vertelde ze me.
‘Ik stel voor dat we nu direct even doorpakken en een wortelkanaalbehandeling gaan doen en een nieuwe kies op de wortel bouwen’. Ik vond het een goed idee en zo geschiedde.

Terwijl ze, samen met de assistente, met 4 handen in mijn mond hard aan het werk waren (haakje, zuiger, boor, boor, boor, wortelkanaalvijltjes, lampje, cement, lampje, fotomateriaal, zuiger etc.) vertelde ze mij dat ik heel goed meewerkte. ‘Je doet het echt heel goed. En je gaat heel lang genieten van deze uitgebreide opbouwende behandeling. Je hebt zo weer een mooie kies.’

Een uurtje later liep ik naar buiten, met nieuwe kies en al. Helemaal blij.
Ik heb echt de leukste tandarts.

*Oh ja, nog even over dat vergrotende spiegeltje van mij. Dat spiegeltje pak ik vaker omdat ik dingen dan makkelijker zie, GROTER. Ik realiseerde me tijdens het kijken naar mijn loszittende kies dat het in dit geval niet zo handig was. Ik kreeg gelijk een eng gevoel in mijn maag.   
Als je iets eng vindt maak dat wat je voor je ziet direct KLEINER en zie het door een frame. Je nare gevoel zal direct afnemen.

De leukste tandarts
Getagd op:            

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *